31
Jeugdboekenweek 2012 in Vlaanderen in het teken van dieren. Jeugdboekenweekshow ‘Rijmende dieren van de axenroos’. Werkboek axenroos.
De volgende jeugdboekenweek wordt gehouden van 10 maart tot en met 25 maart 2012 . Dit grootste kinderboekenfestival van Vlaanderen heeft dit jaar als thema: ‘dieren’. Veertien dagen lang zetten scholen, bibliotheken, boekhandels en culturele centra de mooiste boeken in de kijker, met name boeken die gaan over dieren. De Jeugdboekenweek is een project van Stichting Lezen in samenwerking met de bibliotheken, het onderwijs en het boekenvak. Stichting Lezen wordt gesubsidieerd door de Vlaamse overheid.
Voor veel scholen is de komende jeugdboekenweek een mooie aanleiding om weer eens te gaan werken met de tien dieren van axenroos. De axenroos is een model aan de hand waarvan kinderen sociale vaardigheden kunnen leren. Daarbij wordt het gedrag van mensen ten opzichte van elkaar gekarakteriseerd met dieren.
Rijmende dieren
stimuleren lachspieren.
Buikspreker Aarnoud
dicht met dieren uit het woud.
Dieren zijn precies als mensen
met dezelfde mensen wensen
en dezelfde mensenstreken,
tijdens jeugdboekenweken.
Hoe gaan mensen om met elkaar?
De axenroos maakt dat begrijpbaar!
Het gedrag van scholieren
herkennen we in dieren.
Leeuw, bever en pauw bieden iets aan.
Kameel, poes en bever nemen iets aan,
Havik en bok gaan de confrontatie aan.
Schildpad trekt zich terug en uil wil gadeslaan.
Tijdens de volgende jeugdboekenweek in maart ben ik beschikbaar om mijn jeugdboekenweekshow ‘Rijmende dieren van de axenroos’ te verzorgen op scholen en bibliotheken in België. Deze jeugdshow met buikspreken en goochelen van 45 minuten voor kinderen van 4 t/m 12 jaar heb ik ontwikkeld in 2008. Sindsdien heb ik de voorstelling honderden malen met succes en met veel plezier gespeeld onder de naam Aarnoud Agricola. Voor leerkrachten heb ik een werkboek samengesteld met werkbladen over de tien dieren van de axenroos. Dit werkboek kunnen zij gratis ontvangen.
KLIK HIER OM HET WERKBOEK OVER DE AXENROOS GRATIS TE ONTVANGEN
31
Over oneindigheid. Bezinningsbijeenkomsten over (on)eindigheid in tempels van rozenkruisers.
Oneindigheid is een begrip dat me al fascineert van jongs af aan. Mede daarom ga ik deze morgenavond de bezinningsbijeenkomst over (on)eindigheid bij de rozenkruisers in Utrecht. Deze bezinningsbijeenkomst wordt in de maand februari 2012 ook gehouden in tien andere plaatsen in Nederland. Aan het einde van dit blog-artikel volgt een overzicht.
In spirituele tradities verwijst het begrip oneindigheid niet alleen naar een onvoorstelbare hoeveelheid van iets, bijvoorbeeld uitgedrukt in eenheden van afstand of tijd, maar vooral ook naar andere dimensies, naar werkelijkheden waarvan we ons geen voorstelling kunnen maken, maar waarvan we wel iets kunnen bevroeden of ervaren.
Veel spirituele tradities bedoelen met bijvoorbeeld het begrip eeuwigheid niet een oneindige voortzetting van de tijd, maar juist de afwezigheid van de lineaire tijd zoals wij die kennen. Eeuwigheid verwijst naar een andere dimensie.
Als kleuter was ik onder de indruk van het verhaal uit de kinderbijbel waarin verteld werd dat God aan de kinderloze aartsvader Abraham beloofde dat zijn nageslacht zou worden als de sterren: zo groot dat het niet meer te tellen is (Genesis 15:5). Later hoorde ik dat de sterren zo onvoorstelbaar ver weg waren de afstand tot de aarde niet wordt uitgedrukt in kilometers, maar in lichtjaren.
Ik ontdekte geleidelijk ik dat alles deel uitmaakt van een groter geheel. Zo schreef ik als afzender op kaarten naar vriendjes na het adres voor de grap ook wel eens … Nederland, Benelux, Europa, Noordelijk Halfrond, Aarde, Zonnestelsel, Melkwegstelsel en Universum. Na ‘Melkwegstelsel’ wist ik niet meer wat er komen moest, dus schreef ik maar Universum.
Vroeger hadden we thuis een cacaoblikje van Droste met daarop een plaatje dat ik heel bijzonder vond: een verpleegster in ouderwets uniform die een presenteerblaadje draagt met daarop een kopje chocolademelk en het blikje waar zij zelf op staat (zie plaatje onderaan dit blog-artikel. Op dat blikje op het presenteerblaadje staat het blikje weer. Later leerde ik dat dit verschijnsel bekend staat als het Droste-effect. Het wordt gedefinieerd wordt als een visueel effect waarbij een afbeelding een verkleinde versie van zichzelf bevat. Voor de verkleinde afbeelding geldt weer hetzelfde, enzovoort. In theorie kan dit oneindig doorgaan. In de praktijk gaat dit slechts zover door, als de resolutie van de afbeelding dat mogelijk maakt.
Op de middelbare school maakte ik kennis met het wiskundige begrip oneindig: een grootheid die groter is dan alle andere getallen die symbolisch wordt weergegeven door lemniscaat: een liggende 8-vormige kromme (waarvoor de Zwitserse wis- en natuurkundige Jakob Bernoulli in 1692 een vergelijking publiceerde). Ik leerde kringlopen in de natuur kennen die schijnbaar tot ion het oneindige doorgaan: ritmen in de kosmos, de kringloop van het water op aarde, de koolstofkringloop, de stikstofkringloop en ook de kringloop van de geboorte en dood. Als dat soort kringlopen worden gezien als een steeds voortgaande cirkelgang die wordt gekenmerkt door ontstaan, toenemen, een hoogtepunt bereiken, afnemen en verdwijnen.
De eeuwige cirkelgang wordt ook wel voorgesteld door de archetypische voorstelling van de slang die zichzelf in de staart bijt (de Ouroboros). Het ervaren van die alsmaar voortdurende cyclische processen in de wereld van ruimte en tijd kan bij de mens de vraag oproepen waartoe het allemaal dient. Het is de klassieke vraag wordt gesteld in bijvoorbeeld het eerste hoofdstuk van het bijbelboek Prediker en door de Egyptische sfinx. In Oosterse tradities wordt gesproken over de wereld van Samsara waaraan de mens geketend is, gebonden aan het wiel van geboorte en dood. Spirituele tradities leren dat de mens geroepen is om na een ervaringsweg in Samsara zich daarvan te bevrijden, waardoor een geheel nieuwe ontwikkelingsweg buiten ruimte en tijd kan worden gegaan. Er is dan niet meer sprake van een cirkelgang, maar van een spiralengang, waarbij het vibratieniveau en de actieradius steeds verder toenemen, tot in het oneindige.
Op de website van het Lectorium Rosicrucianum las ik dat de bezinningsbijeenkomsten over (on)eindigheid die in februari 2012 wordt gehouden voor een belangrijk deel gebaseerd zijn op poëzie. Gedichten kunnen de lezer ten diepste beroeren. In veel gevallen bieden ze een trefzekere herkenning van vaak gecompliceerde gevoelens. Maar het hoeft daar niet bij te blijven. Gedichten kunnen ook een appel doen op de wel eens veronachtzaamde innerlijke roep in ieder mens: de hunkering van de ziel om terug te keren tot haar goddelijke oorsprong.
BEZINNINGSBIJEENKOMST OVER (ON)EINDIGHEID BIJ DE ROZENKRUISERS
- Alkmaar, dinsdag 28 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Oude Gracht 114
- Amsterdam, dinsdag 28 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Hartenstraat 6
- Arnhem, donderdag 23 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Velperweg 58
- Bergen op Zoom, dinsdag 14 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Cromwielstraat 27
- Eindhoven, dinsdag 28 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Dierenriemstraat 4
- Groningen, woensdag 22 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Nieuwe Boteringestraat 60
- Haarlem, dinsdag 14 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Zakstraat 8
- Hoorn, woensdag 29 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Rode Steen 15
- Maastricht, woensdag 8 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Wycker Grachtstraat 22
- Rotterdam, dinsdag 28 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Avenue Concordia 102
- Utrecht, woensdag 1 februari 2012, Lectorium Rosicrucianum, Frederik van Eedenstraat 1

Categorie

















