18
De wolk als symbool. Spreuken en citaten over wolken. Spreekwoorden, quotes en weerspreuken. Depressie, vruchtbaarheid en openbaring.
Categorie 
Tegenwoordig worden wolken vaak in verband gebracht met depressiviteit, duisterheid en somberheid. In vroege leefgemeenschappen was dat nauwelijks het geval. Wolken werden daar vooral gezien als brengers van regen die nodig is voor vruchtbaarheid. Ook stonden wolken voor goddelijke openbaring, voor een teken waarin een godheid die op het punt stond zich bekend te maken. JHWH begeleidde de Israëlieten door de woestijn als een pilaar of wolk. Jezus werd bij zijn hemelvaart opgenomen in een wolk en in de koran spreekt Allah vanuit een wolk. In China zijn wolken, vooral roze wolken, symbolen van geluk en symbolen van ten hemel varen.
Bazen zijn als wolken, als ze weg zijn is het weer mooi.
Anoniem
Gedachten zijn als wolken.
Anoniem
Iets beloven is als een wolk. Om het daarna ook te doen is als regen.
Arabisch spreekwoord
Wilt u stijgen? Begin dan met dalen. Wilt u een toren bouwen die tot in de wolken reikt? Leg eerst de fundering van nederigheid.
Augustinus
Daarna zeide de HERE tot Mozes: Zie, Ik kom tot u in een donkere wolk, opdat het volk kan horen, wanneer Ik met u spreek, en zij ook voor altoos in u geloven.
Bijbel, Exodus 19:9
En de wolk bedekte de tent der samenkomst, en de heerlijkheid des HEREN vervulde de tabernakel.
Bijbel, Exodus 40:34
En nadat Hij dit gesproken had, werd Hij opgenomen, terwijl zij het zagen, en een wolk onttrok Hem aan hun ogen.
Bijbel, Handelingen 1:9
En er klonk een stem uit de wolk, die zeide: Deze is mijn Zoon, de uitverkorene, hoort naar Hem.
Lucas 9:35
Terwijl hij nog sprak, zie, daar overschaduwde hen een lichtende wolk, en zie, een stem uit de wolk zeide: Deze is mijn Zoon, de geliefde, in wie Ik mijn welbehagen heb; hoort naar Hem!
Bijbel, Matthéüs 17:5
En ik zag en zie, een witte wolk, en op de wolk iemand gezeten als eens mensen zoon met een gouden kroon op zijn hoofd en een scherpe sikkel in zijn hand.
Bijbel, Openbaring 14:14
Sommige mensen houden hun hoofd zo hoog in de wolken van hun ambt, dat ze niemand meer zien die ze tegenkomen.
Cees Buddingh
Dat Gij de regenboog moge zijn in de stormen van het leven. De lichtbundel in de avond die de wolken weg-lacht en de dag van morgen kleurt met profetische stralen.
Lord Byron
Grijze luchten zijn alleen maar wolken die over drijven.
Frank Gifford
In aanwezigheid van de eeuwigheid zijn de bergen zijn zo vergankelijk als de wolken.
Robert Green Ingersoll
Wie met zijn hoofd in de wolken loopt en met zijn voeten op de grond, is een waarlijk groot mens.
Indiaans spreekwoord
Om door te dringen tot deze donkere wolken en hen op te lossen moet het algemene denkvermogen versterkt worden door educatie.
Thomas Jefferson
Zorg komt voort uit vrees en vrees komt voort uit de wolken van onwetendheid.
Inayat Khan
Als je me zoekt, ik ben in de wolken.
Loesje
Bij slecht weer kun je wel lekker met je hoofd in de wolken lopen.
Loesje
Creatieve krachttraining: hoeveel figuren kun jij in de wolken zien?
Loesje
Laten we doen dat de wind de zon is enhaar wolken de stralen.
Loesje
Najaar. Ik krijg een stijve nek van die mooie wolken.
Loesje Â
God schrijft het evangelie niet alleen in de bijbel, maar ook in de bomen, de bloemen, de wolken en de sterren.
Martin Luther
Achter de wolken schijnt de zon.
Nederlands spreekwoord
Er is geen wolkje aan de lucht.
Nederlands spreekwoord
Donkere economische wolken lossen op in een steeds ruimer wordende blauwe lucht van mogelijkheden.
Rick Perry
In de herfst dondert een wolk zonder te regenen en in de regentijd geeft zij regen zonder te donderen. : zo praat de alledaagse zonder te handelen, de voortreffelijke handelt zonder veel te spreken.
Soebhasjitarnava
Wolken drijven mijn leven binnen. Niet meer om regen en storm te brengen, maar om kleur te geven aan mijn lucht van de zonsondergang.
Rabindranath Tagore
Het is beter om met je hoof in de wolken te lopen en te weten waar je bent, dan te ademen in de helderder atmosfeer beneden en te denken dat je in het paradijs bent.
Henry David Thoreau
Liefde is lentezonneschijn, in het voorjaar zijn immers de wolken niet van de lucht.
Julien de Valckenaere
Als schaapkens aan de hemel staan, kan men zonder plu niet uit wandelen gaan.
Weerspreuk
Hebben wolken ‘s morgens rode randen, altijd is er wind en nat voorhanden.
Weerspreuk
17
Symboliek van Hemelvaart in jaarcyclus volgens Emil Bock: feest van de elementen tussen het begin van de lente en het begin van de zomer.
Hieronder plaats ik een fragment uit het hoofdstuk ‘Het feest van de Hemelvaart’ uit het boek ‘De jaarfeesten als kringloop van het jaar’ van Emil Bock.
Het feest van de Hemelvaart bevat de kiem voor een kosmisch christendom, omdat het ons iets leert over de ware verhouding tussen hemel en aarde. Het laat ons zien hoe door het mysterie van Golgotha de kloof tussen deze wereld en de andere wereld overbrugd wordt en hoe de basis is gelegd voor een groeiende harmonie tussen hemel en aarde, voor een wonderbaarlijke voorjaarsdialoog tussen boven en beneden.
Midden tussen het begin van de lente en het begin van de zomer is dit feest van de elementen. De elementen bouwen de aarde onder auspiciën van de hogere werelden, onder patronaat van de hemel. Alleen moeten wij, die gewend zijnn de blik uitsluitend op de buitenkant van de natuurprocessen te richten, eerst weer in onszelf het zintuig opbouwen om waar te kunnen nemen hoe door de elementen de hemel voortdurend met de aarde verkeert.
De elementen begeleiden de jaarcyclus met hun spel. Zolang de winter heerschappij voert is alles op aarde in de eigenlijke zin want het woord ‘aards’. Alles tendeert naar het element van het vaste, het gevormde en het uitgekristalliseerde. Wanneer het bevriest is zelfs het water bereid afstand te doen van zijn stromende beweging en zich aan te passen aan het element van het minerale. Maar wanneer dan de lente komt, ruisen de beken, stromen de rivieren en stijgen de sappen. Het waterige element neemt de leiding over en brengt al het vaste in beweging. Nu blijkt dat de aarde een levend wezen is: dat zij niet alleen een lichaam, maar ook stromend leven heeft.
En wanneer midden in het voorjaar de zomer reeds zijn voorboden zendt, verschuift het accent van het worden naar het derde element: de lucht komt op een toverachtig nieuwe, scheppende wijze in beweging. Het vierde element is in aantocht en laat zijn werking al voelen: spoedig zal de zomerwarmte alles doordringen. Vooreerst werkt het met een mysterieuze terughouding, in het verborgene. En juist daardoor laat het uit de sterrenhoogten dat vuur mede instralen, dat door de Grieken het empyreum, de vuurhemel genoemd werd.
De roep van de kosmische warmte weeft in de atmosfeer en komt ook tot het waterige element. En nu beginnen lucht en vochtigheid samen een scheppend spel te spelen. Het water dat door de zonnestralen – de afgezanten van de kosmische warmte omhoog geroepen wordt, begint zijn hemelvaart. Door zijn huwelijk met de lucht ontstaat de wolk. Zij is het goddelijk teken van dit ogenblik tussen lente en zomer.
In de wolk openbaart zich tussen aarde en vuur, tussen aardse diepten en hemelse hoogten, de sfeer van een beweeglijk evenwicht. En zo is zij tegelijkertijd het oerbeeld van de metamorfose, van het uit hemelhoogten gezegende organische vormen en en opnieuw vormen. Konden wij maar door naar de wolken te kijken (of dat nu stralend witte cumuluswolken zijn, of het grijze wolkendek waaruit de regen omlaag valt) ons laten aanmoedigen om nooit tot stilstand te komen, maar met opwaarts gericht blik te streven naar een eeuwige metamorfose, naar een nooit rustend worden!
Tussen lente en zomer is de natuur vol tekenen van en beelden voor de hemelvaart van de aardziel. Het wonder van de wolken komt daarin op de eerste plaats. Het jubelend omhoogvliegen van de leeuwerik voegt daar een melodie aan toe. Een feest van hoge vlucht, van de lust om opwaarts te wieken, breidt zich rondom ons uit. En altijd heeft tussen het tweegesprek tussen de hoogte en de diepte de hemel, en in het spel van de elementen het vuur, het eerste woord. Uit hemelhoogten weerklinkt het vurige woord en de lagere elementen volgen die scheppende roep naar omhoog met vreugde en gratie.
De toekomst van het christendom hangt ten nauwste samen met de vraag of de voorspelling in vervulling gaat die de engelen deden aan de discipelen toen veertig dagen na Pasen de wolk als een voorhang het bijzondere wonder van hun ontmoetingen met de herrezene verhulde: ‘Gelijk hij nu is opgenomen in de hemelse sferen, zo zal hij eens van daaruit weer zichtbaar worden voor uw zielen.’ De wolk verbindt de hemelvaart met de wederkomst van Christus. De herrezene verlaat niet na veertig dagen de aarde om te verdwijnen naar een hemelwereld aan gene zijde.
De wolk is zinnebeeld van het rijk van de elementen: met deze sfeer, die heel het aardse doorstroomt en doorademt, verbindt hij zich. Hij wordt alleen onzichtbaar voor de zielen van de discipelen, omdat zij blind zijn voor die wereld. Na tien dagen komt in hen echter de vurige kiem van een toekomstig schouwen tot leven. Wanneer dit gebeuren in de mensheid als geheel tot rijping komt, doordat de vurige kiem van het ‘ware geloof’ ontvlamt, zal de wolk (de sfeer van de elementen, dat wil zeggen de etherische astrale omhulling van de aarde) de plaats zijn waar het voorhang scheurt, die toen in de discipelen het wonderbaarlijke licht van Pasen deed doven: ‘Christus komt op de wolken van de hemel.’
HEMELVAART-VERTELLING UIT JEUGDBIJBEL
DIEPERE ESOTERISCHE SPIRITUELE BETEKENIS VAN HEMELVAART
WAAR IS DE HEMEL? VERHAAL UIT AQUARIUS EVANGELIE
14
Vertelling voor kinderen over de hemelvaart van Jezus uit de kinderbijbel / jeugdbijbel van Nita Abbestee. Hemelvaartsdag gnostiek bezien.
Op de statistieken van mijn website zag ik de afgelopen week, de week voor hemelvaartsdag, dat er veel bezoekers komen die zoeken naar een vertelling voor kinderen over hemelvaart uit een kinderbijbel. Dan vinden ze niet niet wat ze zoeken, want daar heb ik nog geen aandacht aan besteed. Daarom plaats ik vandaag het Hemelvaart-verhaal uit de kinderbijbel / jeugdbijbel van Nita Abbestee. Ook volwassen kunnen zich hierdoor laten inspireren door dit verhaal dat geschreven is vanuit een gnostieke levensvisie. Â
Na zijn opstanding verscheen Jezus veertig dagen lang, op verschillende momenten en plaatsen, te midden van zijn apostelen en discipelen. Nu zouden de apostelen dan voor de laatste maal met hem samen komen. Zij wisten dat dit de laatste keer was dat zij hem in het stoffelijke leven mochten ontmoeten. Zo was het een heilig uur voor hen.
Jezus gaf hun in dit uur nog vele nuttige aanwijzingen en wijze raadgevingen. In heldere taal vertelde hij hen nog eenmaal van de heerlijkheden van het Koninkrijk van God. In liefdevolle zorg trachtte hij nog eens hun gehele aandacht te vestigen op het nieuwe Leven dat hun wachtte. Tot in het diepst van hun wezen ondergingen de apostelen dit laatste moment. Zij konden zich het leven zonder zijn aanwezigheid nog niet indenken. Maar toch waren zij niet bedroefd. Want zij wisten dat hij hun vriend was en dat zij voor altijd met hem verbonden bleven; dat zij aan het einde van hun geestelijke weg in het nieuwe Land weer met hem zouden worden verenigd.
Een gouden opdracht had hij hun gegeven! Moesten zij niet over de hele wereld, aan allen die het wilden en konden verstaan zijn boodschap van Liefde brengen? De heerlijke boodschap van de bevrijding uit het vergankelijke leven? Moesten zij daarvoor niet dagelijks bezig zijn met zijn wijsheid, zijn inzicht, zijn grote werk? Wisten zij niet dat hij hen niet ging verlaten om zich van hen af te keren, maar om hun een weg te bereiden door die landen van het koninkrijk van God, zoals hij voordien gedaan had in het aardse leven?
Had hij niet gezegd: ‘Het is nuttig voor u, dat ik heenga. Maar ik zal u een Trooster zenden!’ Wie die Trooster was en hoe dat allemaal zou gaan, wisten zij nog niet. Maar dat alles tot hun heil en verlossing zou dienen was hun vaste overtuiging.
Nu zaten zij bijeen. Voor het laatst gebruikten zij de maaltijd in zijn aanwezigheid. En Jezus vertelde in blijde, kleurrijke taal over het koninkrijk van God; over de ontelbaar velen die door het werk van de apostelen nog komen zouden, en over de Liefde van zijn Vader en hemzelf voor hen die dit zegenrijke werk op zich wilden nemen. Daarop zij hij: ‘Verlaat Jeruzalem nog niet, maar wacht op de belofte van mijn Vader, die heel spoedig komen zal! Want Johannes doopte eenmaal met water, zoals ge weet; maar gij alleen zult gedoopt worden met de Heilige Geest!’
Toen begrepen de apostelen dat dit de Trooster was, die hij hun beloofd had. Want door de Heilige Geest zouden zij in staat zijn alles wat noodzakelijk was te dragen en te verrichten. Van binnenuit zouden zij dan weten, hoe alles gedaan moest worden. Hun eigen, levende ziel zou dan de leidsman zijn en hen in het vervolg leiden.
Toch waren er enkelen die op dit moment diep in hun hart hoopten op een koning voor het volk van Israël, voor het Joodse volk. Maar Jezus wist dat het ware volk van Israël bestond uit de verloste kinderen van God in het nieuwe Land. Daar zou hij hun koning zijn!
Toen dan ook nog een paar mannen voorzichtig vroegen of er mogelijk toch nog een koning zou komen, antwoordde Jezus: ‘Laat dat over aan de Vader. Hij alleen weet of en wanneer deze dingen moeten gebeuren. Maar gij zult allen kracht ontvangen wanneer de Heilige Geest over u komt! En dan zult gij van mij getuigen in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, ja tot aan het uiterste van de aarde!’
Vervolgens stond hij op en nam hen mee naar buiten, waar zij een berg beklommen. Daar strekte hij toen zijn handen over hen uit en zegende hen. Als een golf van oneindige liefde kwam die zegening over hen, met de woorden: ‘Zie ik ben met u, al de dagen, tot de voleinding van de wereld!’
Daarop openden zich de poorten van het koninkrijk van God om hem, de onsterfelijke zoon van God, weer in zijn heerlijke, vreugdevolle en heilige oorden op te nemen. Daar werd hij ontvangen door zijn vrienden en vriendinnen die hem eens uitgeleide deden; die met nooit ophoudende aandacht en Liefde zijn gehele weg door de wereld volgden; die hem hielpen en troostten waar zij konden, in de vele smarten die hij droeg om het lijden van de verdwaalde mensenkinderen; en die hem nu met glorie en dank omringden vanwege het machtige werk dat hij in de wereld had volbracht. Op aarde stonden zijn apostelen en zagen hem heengaan ‘totdat een wolk Hem aan zijn ogen onttrok’, zoals in de bijbel staat.
Wij begrijpen hieruit dat Jezus was binnengegaan in die zuivere sfeer van het nieuwe Land. Daar hadden de achterblijvenden nog geen toegang omdat zij voorlopig nog in hun stoffelijke, aardse kleed moesten blijven werken. Zij wisten echter wat dit betekende. En zij keerden daarom vol dankbare vreugde naar Jeruzalem terug, om daar dagelijks hun werk in de tempel te verrichten. Ook kozen zij een apostel die de lege plaats van Judas mocht innemen. En zo wachtten deze twaalf dan op het moment, waarop de belofte van de Vader vervuld zou worden.
Zo had dan de liefdevolle broeder van de universele broederschap zijn taak onder de verdwaalde kinderen van God volbracht. Eenmaal daalde zijn lichtende, stralende microkosmos neer in dit duistere, stoffelijke levensveld om een baan van licht te maken, die de wereld van de liefde met de wereld van de mensen zou verbinden. De gehele aarde werd in dat liefdevolle licht gebaad. En nu, na zijn omwandeling, keerde Jezus langs die lichtende baan terug om allen die hem wilden volgen, langs diezelfde baan mee te trekken naar het oorspronkelijke Vaderland.
Daarom was het nuttig voor de apostelen, ja, voor alle mensen, dat hij heenging en de trooster zenden zou. Dat is de Heilige Geest die tot op deze dag ieder mens vervult die de weg van geestelijke bewustwording en vernieuwing gaat door die lichtende baan te betreden. ‘Het huis van mijn Vader heeft vele woningen, en ik ga heen om u een plaats te bereiden!’ had Jezus eenmaal gezegd. Daarom nu ging hij heen opdat, wanneer ontelbaren langs die baan thuiskomen, er voor allen, zonder uitzondering een plaats bereid is! Daarin zien we duidelijk dat hij voor alle kinderen van God blijft werken en hen nooit zal vergeten.
KLIK HIER VOOR WERKBLADEN OVER HEMELVAART EN PINKSTEREN
