Sinds 2004 werk ik als enterbrainer. Het enterbrainment dat ik verzorg op onder andere zakelijke bijeenkomsten, congressen en studiedagen draagt ertoe bij dat deelnemers na afloop met een goed gevoel naar huis gaan. Enterbrainment is een samentrekking van brain en entertainment.

Enterbrainment is een podiumkunst waarbij de enterbrainer de grote mogelijkheden van het menselijke brein op een verrassende wijze bespreekt en demonstreert. Enterbrainment gaat verder dan entertainment, want het gaat niet alleen om amuseren, maar ook om informeren, inspireren en transformeren.

Ik ben geboren in 1963. In 1987 studeerde ik af als fysisch chemicus aan de Universiteit Utrecht. Na enkele jaren te hebben gewerkt als redacteur bij Ingenieurskrant, vestigde ik me in 1991 als zelfstandig publicist. Ik publiceerde artikelen over technologie, innovatie en management in met name vakbladen over de olie- en gasindustrie en de (petro)chemische industrie. In 2004 besloot ik dat te gaan doen waar zijn hart naar uit ging: het verzorgen van presentaties over de wonderen van het menselijke denkvermogen.

Als ik terugkijk, zie ik dat er één thema als een rode draad door mijn leven loopt: VERWONDERING. Als jong kind kon ik helemaal opgaan in wonderen in sprookjes en bijbelverhalen. Vanaf mijn zevende levensjaar werd ik gefascineerd door de ‘wonderen’ van goochelaars. Ik was een fan van Fred Kaps en Uri Geller, leerde goocheltrucs en vertoonde die met veel passie. Soms gingen mijn trucs niet zoals hij dat wilde. Als ik een toeschouwer een speelkaart had laten trekken en die daarna liet terugsteken in het spel, was het de bedoeling dat ik de kaart weer terug kon vinden door gebruik te maken van vingervlugheid. Dat mislukte nogal eens. Dan noemde hij gewoon de eerste kaart die in me opkwam.  Nogal eens had ik het dan meteen goed.

Op het VWO kreeg ik grote belangstelling voor de wonderen in de natuur. Daarbij verschoof het accent geleidelijk van de beleving naar de verklaring van processen in de natuur. Ik hield van de vakken biologie, natuurkunde en scheikunde. In mijn vrije tijd deed ik allerlei experimenten op het laboratorium dat ik op mijn slaapkamer had ingericht.

Na mijn eindexamen ging hij scheikunde studeren aan de Universiteit Utrecht. In mijn vierde studiejaar ontdekte ik dat ik geen belangstelling had om in een laboratorium te gaan werken. Daarom deed ik bijvakken als: massacommunicatie, public relations en organisatie & beleid. Ook haalde ik mijn eerstegraads onderwijsbevoegdheid voor het vak scheikunde.

Bij het bijvak ‘Geschiedenis van de natuurwetenschappen’ maakte ik oppervlakkig kennis met alchemie. Ik was was vooral geïnteresseerd in de psychologische en spirituele aspecten
van alchemie, die veel dieper gingen dan wat ik ooit tijdens mijn protestantse opvoeding had vernomen.

Ik kreeg grote belangstelling voor de wonderen van het menselijke denkvermogen,  verslond honderden boeken op dat gebied en nam deel aan minstens zoveel lezingen en cursussen. Toen ik een relatie met mijn vriendin kreeg, maakte ik wonderbaarlijke ervaringen mee die me duidelijk maakten dat we als mens beschikken over grote vermogens. Vermogens die we kunnen ontwikkelen en inzetten voor het welzijn van het grote geheel.