Vanmorgen zag ik op de statistieken van mijn website dat er bezoekers op mijn oude blogartikel ‘De berg als symbool‘ waren gekomen via de de zoekterm, ‘Ronald Naar’. Vanmiddag begreep ik waarom. Toen ontving ik een e-mail van Hans Ruinemans, bestuurslid van de Professional Speakers Association Holland (PSA Holland), met het droevige bericht dat Ronald Naar tijdens zijn expeditie in Tibet was overleden. Tot nu toe heb ik nog nooit een artikel op mijn weblog geplaatst naar aanleiding van de dood van een bekende Nederlander. Vandaag doe ik dat wel. Ronald was een markante en enthousiaste persoonlijkheid die ik de afgelopen anderhalf jaar meer dan tien keer persoonlijk heb op bijeenkomsten van PSA Holland. Hij staat bekend als de meest succesvolle Nederlandse bergbeklimmer, als een avonturier die gaat voor grote uitdagingen. Dat wist ik natuurlijk, maar ik kende Ronald Naar vooral als een ervaren en inspirerende professionele spreker die zich als bestuurslid van PSA Holland inzette voor de ontwikkeling van collega-sprekers.

Ik ontmoette Ronald naar voor het eerst op 1 februari 2010. Dat was op een workshop ‘Koude acquisitie voor sprekers‘ die Victor Bonke verzorgde voor leden van PSA Holland. Hij was met zijn vrouw Tilleke Lippmann, die ook geïnteresseerd was in het onderwerp omdat zij werkt aan het in de markt zetten van zakelijke golf-arrangementen. Mijn eerste indruk was dezelfde als die later van anderen heb gehoord: een eigenzinnge, maar aardige vent!  Op 19 maart 2010 leerde ik Ronald beter kennen omdat ik toen naast hem zat tijdens het galadiner op de conferentie 2010 van PSA Holland in hotels van Oranje in Noordwijk.

De bovenstaande foto toont Ronald Naar in actie voor de deelnemers van de dag van de toegevoegde waarde die op 13 december 2010 werd gehouden in Media Plaza in Utrecht. Op dit evenement van Congreswereld.nl vond een sprekerscompetitie (de S-factor) plaats waar ik zelf ook aan heb  deelgenomen. De congresdeelnemers mochten stemmen en Ronald Naar kwam, naar mijn mening terecht, als winnaar uit de bus. Zijn ‘hoofdprijs’  bestond uit het ter plekke mogen verzorgen van een presentatie voor het aanwezige publiek, dat bestond uit meeting professionals. Dat was voor de deelnemende sprekers een felbegeerde prijs, want als je dat publiek een goede speech biedt, is de kans groot dat er goedbetaalde boekingen uit voortvloeien.

Ik was blij Ronald te ontmoeten op het congres van 13 december 2010, want tijdens de jaarvergadering van PSA Holland, die vier dagen eerder plaatsvond in Huis ter Duin in Noordwijk, hoorde ik dat hij niet op de vergadering was in omdat hij in het ziekenhuis was opgenomen vanwege longembolie. Op de dag van de toegevoegde waarde 2010 genoot ik van zijn boeiende, humoristische en leerzame presentatie over zijn ervaringen als student, bergbeklimmer, echtgenoot, vader en expeditieleider. Leerpunten die hij benadrukte en die voor alle mensen, maar vooral voor leiders, van belang zijn formuleerde hij als volgt:

• Laat je inspireren en volg je droom tot de top
• Wees kritisch op jezelf en aanvaard kritiek van anderen
• Als je bereid bent gevaren onder ogen te zien, zul je er beter op voorbereid zijn
• In een succesvol team is er ook ruimte voor individuele doelen
• Als leider heb je een voorbeeldfunctie voor je team
• Uitstekende voorbereiding staat aan de basis van succes, maar alleen met bevlogen teamleden haal je ook echt de top

Meer stellingen van Ronald Naar heb ik opgenomen in een aparte blog-bijdrage. In zijn speech op de Dag van de toegevoegde waarde 2010, ondersteund door prachtige foto’s en inspirerende teksten, vertelde Ronald op smeuïge wijze hoe hij in de zomer van 2009 de 7546 meter hoge Mustagh Ata in China had beklommen met zes studenten van de TU Delft. Tijdens deze expeditie trad hij op als mentor van het team waar ook zijn zoon Victor deel van uitmaakte. Ook meldde hij dat hij het komende voorjaar zijn laatste grote bergbeklimming zou gaan maken: hij zou met een team de Cho-Oyu in Tibet gaan beklimmen.

Dat heeft hij gedaan. Misschien had hij dat beter niet kunnen doen. Door de barre weersomstandigheden moest het team de poging de top (8201 meter) te bereiken staken. Zijn afdaling van kamp 3 naar kamp 1 is Ronald Naar fataal geworden. Hij werd onwel, ging liggen en is gestorven. Bas Gresnigt, al jaren klimpartner van Ronald Naar, heeft laten weten dat Naar voor de beklimming nog uitgebreid medisch onderzocht is. Uit een blog-artikel dat Ronald schreef op 15 mei blijkt dat hij niet zo’n sterke gezondheid meer had. Het stoffelijk overschot van de klimmer is door sherpa’s naar kamp 1 op de berg vervoerd en is via het basiskamp naar de Nepalese hoofdstad Kathmandu gebracht. Van daaruit is Ronald naar Nederland gevlogen. De uitvaart van Ronald Naar zal worden gehouden op woensdag 1 juni.

De eucharistieviering zal plaatsvinden in de Parochiekerk H. Jacobus de Meerdere in Den Haag op 1 juni om 14.30 uur. Aansluitend zal de begrafenis van Ronald Naar zijn om omstreeks 16.45 uur op de Rooms Katholiek begraafplaats Sint Petrus Banden, Kerkhoflaan 10 te ‘s Gravenhage. Vanaf 18.00 uur is er gelegenheid tot condoleren op het golfpark Groendael, Groenendaal 3 te Wassenaar.