Ik heb grote bewondering voor de wijze waarop spreker en stand-up illusionist George Parker goochelkunst integreert in optredens op zakelijke bijeenkomsten. Hoewel ik goed ingevoerd ben in de goochelarij en de mensen prima kan vermaken met goochelen, vind ik het niet bij mij passen om voor de zakelijke markt spreken en goochelen te combineren. De combinatie van spreken en mentalisme ligt me daarentegen wel.

Vorige week heb ik een optreden meegemaakt van George Parker in het auditorium van het museum het Catharijneconvent in Utrecht. Het betrof de tweede lezing op een avond die de Arbeiderspers organiseerde in het kader van de maand van de spiritualiteit 2010. Geert Kimpen verzorgde de eerste lezing, die gebaseerd was op zijn boek ‘Hoe maak ik goud van mijn leven’, waar ik eerder over heb geschreven. Ik heb een uitstekende avond gehad, want beide heren zijn ervaren performers: ze verstaan de kunst om een publiek te boeien en te raken met interessante informatie. Met werkelijke spiritualiteit hadden de lezingen naar mijn mening weinig te maken. De bijdrage van Geert Kimpen vond ik spiritueler dan die van George Parker.

De naam van George Parker kwam ik voor het eerst tegen via zijn publicatie ‘Het kleine boek van de creativiteit’ uit het jaar 2001. In real life heb ik hem voor het eerst ontmoet tijdens een workshop die hij gaf voor goochelaars tijdens het wereldcongres goochelen in 2003 in het World Forum (voorheen congresgebouw genoemd) in Den Haag. Enkele jaren gelden kwam ik hem tegen in het PSV stadion in Eindhoven op het jubileumfeest een organisatie-adviesbureau. Hij was ingehuurd voor het middagprogramma en ik voor het avondprogramma voor zo’n 40 consultants en hun partner. Een jaar geleden heb ik George Parker zelf ingehuurd voor een lezing voor de MKCN in Hotel restaurant De Biltse Hoek.

Wat deed George zoal tijdens zijn lezing in het Catharijneconvent? Hij begon met het veranderen van een geleend briefje van vijf euro in een tientje. Ook deed hij een truc waarbij munten verschijnen, verdwijnen en schijnbaar van de ene naar de andere hand vliegen. Verder liet hij zijn eigen overlijdensadvertentie verschijnen op een grote kaart. George vertoonde een kaarttruc zonder speelkaarten, en vertelde een verhaal van een steenhouwer waarbij hij en touw veranderde in een touwlus. Het bijzondere van het optreden vond ik niet zozeer de trucs en ook niet zijn verhalen, maar de goede afstemming tussen de goochel-effecten en de inhoud. De presentatie was mooi gescript en op de achtergrond was er steeds passende live gitaarmuziek.

De inhoudelijke informatie uit de lezing van George Parker, waaronder een uitleg over de vier elementen, is moeilijk na te vertellen. Hij is er dan ook niet zozeer op uit om mensen dingen te leren, maar meer om ze te raken via een bijzondere belevenis en ze op een andere wijze te laten denken.

George Parker noemt zich geen goochelaar, maar een magiër. Goede magiërs laten je nadenken over wat echt is en wat niet. Ze weten je te verwarren, te verbazen, te verstillen en te verwonderen. George onderscheidt vier archetypische rollen de een magiër kan spelen. Hij helpt zijn toehoorders en lezers om de archetypen van de nar, de tovenaar, het orakel en de wijze in zichzelf te ontdekken. In het voorwoord van ‘Het grote boek van de creativiteit’ schrijft George Parker over magiërs:

• Als nar spelen ze met je gedachten, zetten de wereld ondersteboven, draaien hem binnenstebuiten en laten je zien dat de werkelijkheid vele kanten heeft.
• Als tovenaar spelen ze met natuurwetten en prikkelen je om een keuze te maken in de wetten die jij wilt hanteren.
• Als orakel helpen ze je onder de oppervlakte te kijken en contact te maken met wat onbewust en onderbewust is.
• Als wijze zijn ze gebonden als dezelfde beperkingen als iedereen.