Draken komen voor in mythen en legenden uit alle werelddelen. Dat is bijzonder want het is nooit wetenschappelijk bewezen dat er dieren bestaan die voldoen aan de beschrijvingen uit de oude verhalen. Draken zijn fabeldieren die vaak worden omschreven als indrukwekkende reptiel-achtige wezens met horens, poten van een adelaar, grote vleermuis-achtige vleugels, een geschubde huid en een slangachtige stekelige staart. Ze zijn snel, sterk en spuwen vuur. Het bovenstaande schilderij van Johfra toont een mooie en indrukwekkende draak.

Bij mij roepen draken associaties op met de dinosaurussen of dinosauriërs die ongeveer 230 miljoen jaar geleden ontstonden in het Trias  en aan het einde van het Krijt (ongeveer 65 miljoen jaar geleden) zijn uitgestorven. Het zou kunnen dat de verhalenvertellers intuïtief wisten van het bestaan van de dinosauriërs omdat zij toegang hadden tot wat wel de de akasha kroniek wordt genoemd, een veld waarin alle gebeurtenissen die op aarde hebben plaatsgevonden staan opgetekend.

Persoonlijk denk ik eerder dat een draak een benaming is van een archetypische ervaring. De draak is dan niet zozeer een stoffelijk fysiek wezen dat bestaat uit vlees en (koud) bloed, maar een astraal wezen dat verband houd met de begeerte-natuur van de mens. Het woord “draak” is afgeleid uit het Griekse δράκων (drakōn), waarschijnlijk is dit afgeleid van δρακεῖν (drakeîn) “helder zien”.

De draak is machtig: hij heerst over de vier elementen. Hij kan zich verplaatsen op aarde, in het water en in de lucht. Het geloof dat een draak vuur spuwde wordt soms toegeschreven aan het feit dat men een vallende ster ook draak noemde. Het spoor dat een vallende ster trok werd dan geassocieerd met de vurige adem van de draak.

De symboliek van de draak is cultuurafhankelijk. In Europa geldt een draak vaak als kwaadaardig. In andere landen brengt een draak juist vaak geluk of bescherming tegen het kwade. In Mesopotamië was de oorspronkelijke vrouwelijke godin een draak die de andere goden ter wereld bracht een draak. In Egypte was Apepi een god in drakengedaante die heerste over de onderwereld en over het kwade. In Griekse mythes worden drakontes voorgesteld als slimme, magische wezens die uit de aarde kwamen.

KLIK HIER VOOR HET CHINESE JAAR VAN DE DRAAK

In het middeleeuwse christendom stond de draak symbool voor het voorchristelijke denken, de niet-christelijke, heidense wereld en ook voor de gevallen engel, de duivel. Enkele bekende drakendoders zijn Sint-Michaël, Sint-Joris (zie onderstaande video), Perseus, Herakles, Apollo, Siegfried, koning Arthur en Lancelot. De draak is als schrikbeeld een populair embleem van strijders. Zo verschijnt hij op de Parthische en Romeinse banieren, op de boeg van viking-schepen, in de keltische wereld als symbool van soevereine macht en ook op banieren in Engeland en Wales, waar de rode draak nog steeds een nationaal symbool is.

In sommige verhalen heeft de draak zeven koppen. Die worden wel in verband gebracht met de zeven hoofdzonden die aan de basis liggen van vele andere zonden en in de zesde eeuw beschreven zijn door paus Gregorius (hoogmoed, hebzucht, wellust, afgunst, gulzigheid, toorn en luiheid). Het doden van de zevenkoppige draak komt dan neer op het vrijkomen van deze hoofdzonden. De zeven koppen van de draak kunnen we ook zien als de de demonen die horen bij de zeven chakra’s.

Het nevenstaande plaatje van de theosoof Leadbeater laat zien dat de chakra’s door hun energetische verbondenheid met het ruggenmerg  wel iets weg hebben van drakenkoppen. Anodea Judith schrijft in haar ‘Handboek chakra psychologie, zelfverwerkelijking in zeven stappen’ over de chakra-demonen.

Elk chakra heeft wat ik een specifieke demon ben gaan noemen, die de gezondheid ervan aantast en de identiteit ervan ondermijnt. Ik gebruik het woord demon niet om een of ander slecht wezen aan te duiden, maar als een manier om de tegenkracht te benomen die de natuurlijke activiteit van het chakra schijnbaar tegenwerkt. De reden dat ik ‘schijnbaar’ zeg, is dat demonen opduiken om ons iets te leren. Een tegenkracht resulteert meestal in het versterken van wat ze bestrijdt. De aanwezigheid van de demon zorgt ervoor dat het chakra zijn werk niet kan doen, maar het is ook een uitdaging die ons dwingt meer bewustzijn naar die taak te brengen, zodat we die uiteindelijk beter kunnen verrichten.

Wanneer de demonen niet worden onderkend, weerhouden ze ons ervan voorwaarts te gaan. Ze zetten de energie in een bepaald chakra vast, waarbij ze onze activiteiten en uitdrukkingsmogelijkheden uitschakelen en onze daadkracht blokkeren. Als we de demon onderkennen en onderzoeken waarom hij zich daar bevindt, verwerven we een dieper inzicht in onszelf. Door bijvoorbeeld te onderkennen dat we angstig zijn, kunnen we die angst het hoofd bieden en de oorsprong ervan begrijpen, waardoor we op den duur meer zelfvertrouwen krijgen. Door verdriet te onderkennen kan heelwording plaatshebben en kan het hart ontlast worden.

Anodea Judith onderscheidt de volgende chakra-demonen.

• 7. kruinchakra, hechting
• 6. voorhoofdchakra, illusie
• 5. keelchakra, leugens
• 4. hartchakra, verdriet
• 3. miltchakra, schaamte
• 2. heiligbeenchakra, schuldgevoel
• 1. stuitchakra, angst

Soms worden draken afgebeeld met een grote parel in hun klauw. Dit doet denken aan het Lied van de parel waarin de hoofdpersoon zijn parel dient te veroveren die gestolen is en bewaakt wordt door een sissende slang. De draak en de slang waren in mythe en legende vaak synoniem.

In de feng shui is de draak het ultieme symbool van voorspoed en geluk. Ze passen het beste bij de oostelijke kant van een huis of ander gebouw. Er wordt geadviseerd decoratieve draken nooit in een slaapkamer te zetten.

Draken zijn veel te vurig zijn op een plek waar rust moet zijn. Op mijn kantoor heb ik een draak hangen van triplex die ik zo’n 13 jaar geleden heb gemaakt met een figuurzaag (zie bovenstaande foto).