Vorige week donderdag ben ik met mijn collega Owen Darque naar de theatershow ‘Tegelijkertijdsreis’ van Ramana en Ghani geweest. Die voorstelling werd aangekondigd als  ‘Een wonderbaarlijke reis door de wereld van het onverklaarbare. Een inwijding in de wereld der magiërs, charlatans, alchemisten, goochelaars en wonderdoeners. Wervelende mystiek en prikkelende wetenschap.’

De voorstelling vond plaats in de Middenzaal van Schouwburg Almere. Hoewel ik de show van goede kwaliteit vond – mooi uitgevoerd en met spannende momenten – waren er maar weinig mensen. Ik telde 48 personen onder wie er zich velen bevonden die een gratis kaartje hadden gekregen omdat er zo weinig mensen hadden gereserveerd. Blijkbaar is het in Nederland heel moeilijk om dit type theatershows  rendabel te maken.

Ramana (artiestennaam van Wouter Blijdendijk) werd in 2008 winnaar in de eerste televisieserie van het SBS-programma “De nieuwe Uri Geller” . Ik heb hem voor het eerst zien optreden op een goochelcongres in Hoogeveen in 2005. Hij deed toen een act waarbij hij tien minuten ‘zweefde’ op een paal die alleen zijn linkerknie ondersteunde. Twee jaar later ontmoette ik hem persoonlijk tijdens een evenement in de centrale bibliotheek van Rotterdam waar meerdere acts waren ingehuurd, waaronder die van Ramana en die van mij. Ramana deed toen ook zijn ‘signature act’ waarbij hij zittend ‘zweeft’ op een stok (zie video onderaan dit bericht).

Ramana is afgestudeerd cultureel antropoloog en heeft zich gespecialiseerd in wat hij Indian Magic (Indiase magie) noemt. Met zijn verschijning en manier van werken is hij uniek in Nederland. Dat is zijn kracht, maar tegelijk ook zijn zwakte. Hij speelt zijn rol consequent. Hij zet consequent een excentriek personage neer die lijkt op een combinatie van goeroe, magiër, yogi, stuntman en fakir. Hij gedraagt zich ernstig en afstandelijk, maakt geen gebruik van humor en bouwt geen echter band op met het publiek. Door die houding en het veelvuldig gebruik van Indiase muziek komt de show wel authentiek over. Ramana maakt gebruik van principes uit de goochelkunst, maar velen denken dat zijn kunsten ‘echt’ zijn. Bij bijvoorbeeld Hans Kazan is dat heel anders.

De keuze van Ramana om samen met iemand anders op te treden, in dit geval Ghani vind ik goed. De show is menselijker en ‘voller’ dan wanneer hij de show alleen zou doen. Ghani heeft 5 jaar gewerkt als danser en artiest bij Alain Platel -het enfant terrible van de Belgische dans- en heeft internationaal in meer dan dertig landen opgetreden. In en in 2009 won hij samen met zijn dochter Yelle de tweede editie van ‘De nieuwe Uri Geller’. Ghani werkt autonoom en internationaal en heeft vele wonderbaarlijke acts op zijn naam staan, die zich moeilijk laten categoriseren, maar waarbij steevast wetenschap en filosofie als basis dienen.

In het eerste deel van Tegelijkertijdsreis van voor de pauze vertoont Ramana een aantal klassieke effecten waaraan hij een eigen draai heeft gegeven. Ghani speelt dan de rol van wetenschapper, wil alles rationeel verklaren en strooit met citaten. Het gaat te ver om alles te noemen, maar ik wil wel een aantal onderdelen vermelden.

Ramana deed de klassieke truc waarbij hij een een draad van een klosje garen met een kaarsvlam in kleine stukjes verdeelde die uiteindelijk weer een draad worden. Daarna vertoonde hij een effect waarmee Harry Houdini zo’n 100 jaar geleden al optrad en dat nog steeds indrukwekkend is: een draad en naalden in mond nemen die vervolgens aan de draad vastgeknoopt er weer uitkomen (de verklaring staat in Het Meesterboek van de Toverkunst uit het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw). Ook raadde hij het aantal ogen op een dobbelsteen die in een rond doosje dat door Ghani was geschud. Hij stak een spies door zijn tong en vond een kristal dat door iemand in het publiek werd vastgehouden. Verder wist Ramana onder welk omgekeerd plastic bekertje iemand uit het publiek een gevaarlijke stalen bal met stekels had verstopt: hij trapte vier bekertjes met zijn blote voet kapot. De bal bleek onder het vijfde bekertje te liggen dat hij niet kapot had getrapt.

Er waren meer gevaarlijke effecten in de show. Zo ving Ghani een pijl die door een boog werd afgeschoten en durfde Ramana het aan om een bowlingbal van grote hoogte te laten vallen op een straattegel op zijn buik terwijl hij plat op de grond lag. De tegel brak in stukken en de bowlingbal ook. Dat laatste was volgens mij niet de bedoeling. De show na de pauze bestond vooral uit zweef-effecten. Ramana zat weer op zijn stok en ging later staan op de horizontaal gehouden arm van Ghani die hij schijnbaar had gehypnotiseerd. Verder liet hij een tafeltje en een bal zweven. Op de onderstaande video laat Ramana zichzelf zweven en vertoont hij het genoemde effect met naalden.

‘Tegelijkertijdsreis’ van Ramana en Ghani wordt dit theaterseizoen gespeeld op de volgende data:

2010

15-9 Den Bosch
16-9 Almere
02-10 Sassenheim
09-10 Boxmeer
10-10 Amsterdam
22-10 Zaltbommel
23-10 Maassluis
29-10 Culemborg
04-10 Ede
13-11 Helmond
18-11 Sittard
04-12 Assen

2011

15-1 Roden
22-1 Beverwijk
01-2 Naaldwijk
12-2 Purmerend
22-2 Gouda
01-4 Raalte
06-4 Nieuwegein
09-4 Heerhugowaard
15-4 Deurne
21-5 Den Helder