Gisteren ontmoette ik Ronald Naar op de workshop over koude acquisitie van de Professional Speakers Association Holand. Deze bekende bergbeklimmer en expeditieleider heeft over zijn werk vele boeken geschreven en verzorgt presentaties op zakelijke bijeenkomsten. Ik had zijn website al jaren geleden gezien, maar ik heb nog nooit een lezing van hem meegemaakt. In zijn presentatie NAAR de Top toont Ronald Naar zijn eigen, adembenemende foto’s van zijn expedities en vertelt over de talrijke overeenkomsten tussen het leiden van een expeditie en het managen in het bedrijfsleven.

Vandaag moest ik tijd overbruggen in Arnhem en ben toen een boekwinkel binnengegaan. Daar zag ik het boek IJle horizon van Ronald Naar liggen! Een leuk voorbeeld van de een van de vele vormen van synchroniciteit (betekenisvol toeval) die ik voortdurend in mijn leven ervaar. Dat bracht me op het idee om vandaag een bericht te schrijven over bergen, en dan vooral de symboliek daarvan.

Wandelen in de bergen vind ik geweldig, maar persoonlijk ben ik ben geen liefhebber van de echte bergsport. Toen ik 23 jaar was, heb ik een keer meegedaan aan een georganiseerde wandelvakantie in de Italiaanse Alpen. Dat was uiterst primitief: acht dagen op pad, met een rugzak met alles wat je nodig hebt om te overleven: kleding, tent en eten. Dat was een bijzondere ervaring, maar ik heb geen behoefte om dat nogmaals te beleven.  Op mijn 24ste heb ik meegedaan aan een andere wandelvakantie in de Pyreneeën. Dat beviel een stuk beter. De bagage werd vervoerd en de overnachtingen vonden plaats in gites.

Vorig jaar ben ik naar een lezing in Zeist geweest waar Pieter Schoorstra vertelde over zijn ervaringen als reisgids naar de Kilimanjaro, de hoogste berg van Afrika (zie bovenstaande bericht). Ik vond het een boeiende avond, maar de presentatie heeft mij niet geïnspireerd om mee te gaan doen aan zo’n bergbeklimming. Een andere boeiende lezing over bergbeklimmen met een heel ander karakter heb ik jaren geleden meegemaakt. Daarin besprak een alpinist de vele overeenkomsten tussen het beklimmen van een berg met het gaan van een authentieke spirituele weg.

In allerlei tradities overal ter wereld wordt de berg in verband gebracht met spiritualiteit. In de Griekse mythologie leven de goden op de berg Olympus. Hermes Tresmegistus houdt een geheime rede op de berg.  Mozes ontving de tien geboden op de berg Sinaï en Jezus sprak zijn naaste leerlingen toe op de berg (de bergrede). De mysticus Johannes van het Kruis schreef het boek de bestijging van de berg Karmel en in de graallegenden wordt het levenselixer bewaard in een kasteel op de berg Montsalvat.

Bergen vormen een verbinding tussen aarde en hemel, en worden in in vele culturen gezien als een symbool van spirituele groei, zuiverheid, transcendentie en eeuwigheid. Wie een berg gaat bestijgen laat ballast achter zich, komt innerlijk los van de aarde, en krijgt een groots overzicht van het grote geheel, als een adelaar.